Motivatie

Vriendin van me vroeg op facebook, nadat ik gepost dat ik weer eens een PR had gelopen op de 5KM, het volgende: “Waar haal je toch die motivatie vandaan?”

Mijn antwoord: “Klinkt stom, maar dat komt van binnen. Ik word zo intens gelukkig van hardlopen op dit moment. Ik denk dus echt helemaal nergens aan tijdens ’t lopen. Misschien is dat over een paar maanden wel helemaal weg maar ik geniet er van zolang het zo is.

En is dat uiteindelijk niet die ‘Runnershigh’ waar iedere hardloper het over heeft? Maar dan komt ook gelijk de vraag: Is het stiekem niet gewoon ontwijkend gedrag? Op dat moment had ik m’n PR verbeterd naar 26:09. Heb ik 26 minuten en 9 seconden heerlijk gelopen of heb ik de werkelijkheid 26 minuten en 9 seconden ontlopen?
Uiteindelijk maakt het niet uit wat waar is. Het gaat er uiteindelijk om dat wat je doet je dat met plezier doet. Je moet het alleen niet tot het extreme trekken, het moet dus ‘leuk’ blijven. Voor jezelf (zowel mentaal als fysiek) en voor je omstanders.

Aan de andere kant moet je training ook voldoening brengen, tot op heden heb ik 2 soorten trainingen staan ‘m’n rondje’, wat tot vorige week 5KM was en een HIIT. ‘Het rondje’ gaat altijd wel goed, maar dit HIIT heb ik gemende gevoelens bij. Aan de ene kant haat ik ze omdat ik, als ik klaar ben, geen voldaan gevoel heb, aan de andere kant merk ik al zoveel veel verbetering in snelheid, conditie en techniek. Je voelt tijdens je HIIT echt dat je anders gaat lopen (voornamelijk in hoe ik neerkom en afzet).

Ik heb met mezelf afgesproken dat ik nog 2 weken HIIT ga volhouden, als het ‘gevoel erna’ niet verbeterd dan stap ik over op een andere vorm van intervallen. Ik moet me er nog een beetje in verdiepen maar Fartlek. Meer info tot nu toe hier, hier en hier

Ja daar zijn we weer…

Het heeft even geduurd, maar na enige tijd radiostilte zijn we weer online met een blog. “Waarom nou? Vorige keren is het ook niet gelukt!” hoor ik je denken…

Ja dat klopt wel en ik schrijf dit waarschijnlijk alleen voor m’n eigen ikje. Waarom nu weer een nieuwe start? Omdat m’n hele leven een soort van kickstart heeft gehad afgelopen jaar. Zonder daar nu al te veel over uit te weiden, ík ben verhuisd van een eengezins-hoekwoning in Rotterdam naar een apartement in Kralingen, en daar probeer ik m’n leventje een beetje op te pakken. Ik moet zeggen dat dat verdomd goed gaat.

Een van de oorzaken dat dat goed gaat is dat ik weer begonnen met hardlopen, en daar zal deze blog dan ook voornamelijk over gaan. Ik wil proberen zoveel mogelijk m’n ideeen en gevoelens hierover op ‘papier’ zien te krijgen.

Doelen stellen is een stok voor mij achter de wel bekende deur, dus dat heb ik dan ook gedaan. 8 April 2018 loop ik, voor de derde keer, de kwart-marathon van Rotterdam. Doel bij deze race is om in elk geval sneller te zijn dan mijn laatste keer in 2016. Verder hoop ik eind dit jaar m’n eerste halve marathon te lopen, vanaf daar zien we dan wel weer verder, maar ik wordt er niet jonger op en ik wil zo ontzettend graag nog een keertje een marathon lopen.. dus dat.. maar daar denk ik voorlopig niet aan, doelen moeten natuurlijk realistisch blijven!